Bijrijden: wel of geen financiële bijdrage?

Categorieën Opinie

Wanneer je zelf niet genoeg tijd hebt om je paard te rijden, biedt een bijrijder uitkomst. Deze kan je paard enkele keren per week rijden, eventueel klusjes doen… Wanneer iemand op zoek is naar een bijrijder of wanneer iemand een bijrijdpaard zoekt zal al snel ter sprake komen of er een financiële bijdrage geleverd moet worden of niet. Voor de eigenaresse is dit natuurlijk gunstig, voor de bijrijder wat minder. Zelf heb ik hier zo mijn mening over, en deze deel ik vandaag met jullie. Uiteraard hoef je het hier niet mee eens te zijn. Als dit niet zo is, laat in de comments ook vooral weten hoe jij denkt over een bijdrage voor een bijrijder.

Wel een bijdrage

Ik ben absoluut niet tegen het vragen van een bijdrage. Voor wat hoort wat, tenslotte. Ik verwacht niet om gratis op het paard van een ander te kunnen rijden aangezien de eigenaar dan min of meer mijn hobby zou bekostigen, afhankelijk van hoeveel je als bijrijder rijdt natuurlijk. Wel hoort een bijdrage in verhouding te zijn met datgene wat je ervoor krijgt. Ik vind het terecht om een bijdrage te betalen wanneer je zo regelmatig mag rijden dat je ook daadwerkelijk vooruit kunt gaan met het paard en wanneer je meer mag dan alleen rondjes rijden in de bak.

Wanneer je een paard aanbiedt waar een bijrijder veel van kan leren en eigenlijk alles mee mag en kan, vind ik dat je wel een bijdrage mag vragen. Van dit paard kan de bijrijder tenslotte beter worden, dus daar mag wel wat tegenover staan. Ook wanneer je begeleiding krijgt van de eigenaar vind ik dat hier wat tegenover moet staan, omdat je op deze manier echt vooruit kunt gaan. In dat geval ga ik er dus vanuit dat de eigenaar een hoger niveau of in ieder geval meer kennis over het paard heeft dan de bijrijder.

Wanneer je alleen hoeft te komen om te poetsen, opzadelen en rijden vind ik het vragen van een bijdrage reëel. Een bijrijder hoeft dan dus niet uit te mesten, niet te voeren en geen andere klusjes te doen.

Geen bijdrage

Ik ben van mening dat het verschil tussen wel of geen bijdrage afhankelijk is van wat je met het paard of de pony mag doen. Als er niet gereden kan worden, vind ik persoonlijk dat er geen bijdrage gevraagd mag worden. Nu is dit natuurlijk anders als een paard tijdelijk niet bereden mag worden, maar als je op zoek bent naar een verzorger in plaats van een bijrijder vind ik dat dit gratis moet zijn. Een verzorger geeft je paard dan vaak de aandacht die jij hem niet kan geven, of het is gewoon een leuk pleziertje voor de verzorger. Ik denk dat, als het om verzorgers gaat, deze vaak ook in een andere leeftijdscategorie vallen dan bijrijders. Jonge meisjes zijn vaak al tevreden als ze een pony kunnen poetsen, terwijl volwassenen vaak wel een paard willen waarmee ze kunnen rijden.

Ook vind ik het niet terecht om een bijdrage te vragen wanneer een bijrijder het paard beter maakt. In dit geval profiteert de eigenaar er naar mijn mening al van doordat zijn paard naar een hoger niveau getraind wordt. Wanneer een bijrijder op een hoger niveau rijdt dan dat de eigenaar met het paard kan vind ik het vragen van een bijdrage niet van toepassing.

Wat betreft bijrijden is het ook vaak zo dat een eigenaar een bijrijder zoekt omdat zij zelf niet genoeg tijd heeft voor haar paard en hem anders misschien moet verkopen. In zo’n geval ben ik van mening dat je elkaar helpt. Jouw paard krijgt beweging, je bijrijder heeft een paard om op te rijden. In zo’n geval zou ik geen bijdrage vragen.

Factoren die meespelen

Of je wel of geen bijdrage kan vragen is, naar mijn mening, in sterke mate afhankelijk van wat je te bieden hebt. Wat voor paard, natuurlijk, maar ook de stalling en de klusjes spelen hierbij een belangrijke rol. Staat je paard op een luxe pensionstalling waar een bijrijder alles binnen handbereik heeft (binnenbak, stapmolen, buitenbak, uitrijmogelijkheden, you name it)? Dan vind ik dat je daar meer voor mag vragen dan wanneer je op een eenvoudige pensionstalling staat. Staat je paard, zoals Zoë jarenlang, op een weitje met weinig kosten maar wel veel werk (onderhoud aan de wei, zelf voeren en water geven etc.) dan zou ik niet snel een bijdrage vragen.

Een kanttekening is dat het vragen van een bijdrage ook afhankelijk is van waar je woont. Er zijn gebieden waar voor een verzorgpony betaalt moet worden en er zijn plekken waar je zelfs voor een goed leerpaard niks hoeft te betalen. Vraag en aanbod speelt hierin een belangrijke rol: als er veel bijrijders zijn maar weinig paarden kun je als eigenaar best wel wat eisen stellen. Zijn er veel paarden maar weinig bijrijders, zul je niet snel een bijrijder vinden als je veel geld vraagt.

Tenslotte hangt het natuurlijk ook van de persoon af. De een zal het gewoon leuk vinden om iemand anders met hun paard bezig te zien en is allang blij dat paardlief beweging krijgt. De ander zal misschien een bijrijder zoeken omdat ze zelf geen tijd heeft of de kosten niet kan dekken. Iedereen heeft een andere motivatie voor het zoeken van een bijrijder en ook deze speelt een rol bij het wel of niet leveren van een financiële bijdrage.

In mijn geval heb ik jarenlang gratis op Zoë gereden doen zij nog op een wei stond met weinig faciliteiten. Toen ze naar een stal verhuisde met meer faciliteiten, die dus ook duurder was, ben ik wel mee gaan betalen. Met Zoë mag ik in principe alles en ik heb heel veel van haar en haar eigenaresse geleerd.

1 gedachte op & ldquo;Bijrijden: wel of geen financiële bijdrage?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *